تیر ماه 1387

پیام نیلوفر کبود

شمارة 112 تیر ماه 1387

 

اعلام برنامة ماهانه

پنجشنبه 6/4/87  -  (جشن میلاد) به مناسبت میلاد با سعادت حضرت زهرا (س) مراسم جشنی در بیت الزهرا (س) برگزار می گردد (لطفاً با خانواده تشریف بیاورید).

پنجشنبه 13/4/87  (شب اول ماه رجب) برنامة روزه داری و صرف افطار   در بیت الزهرا (س)

پنجشنبه 20/4/87    مباحث اعتقادی و نیایش

پنجشنبه 27/4/87    (جشن میلاد) به مناسبت میلاد با سعادت امام علی u مراسم جشنی در بیت الزهرا (س) برگزار می گردد. (لطفاً با خانواده تشریف بیاورید)

توجه: برنامة مباحث اعتقادی در ساعت 7 بعد از ظهر (قبل از نماز مغرب) آغاز می گردد.

 

------------------------------------------------------------------

 

مستحبات

¯ در هر صورت از برای نوافل یومیّه فضیلت بسیار است بلکه در بعضی روایات ترک آن را معصیت شمرده، و در بعض دیگر در این مقام فرموده: خداوند عذاب می کند بر ترک سنّت . . .

و سزاوار این است که انسان حتی الامکان آنها را ترک کند.

¯ و امّا سنّت دوم رسول اکرم r که عبارت است از سه روز روزه در هر ماه، پس اخبار کثیره که بالغ بر چهل حدیث می شود در فضل آن وارد است (پنجشنبه اوّل و پنجشنبه آخر ماه و چهار شنبه اول دهه دوم).

 

------------------------------------------------------------------

 

با نام خدا

باغ وحش

نمی گویم: همه، چون همهمه می شود. بلکه می گویم: غالب ما آدم ها صاحب چشمان خود نیستیم، و نه صاحب دل های خود، و نه فکرها و نه پول های خود، بلکه این چشم هایندکه صاحب ما می باشند و دل ها همین طور، و فکر ها نیز، و پول ها همچنین.

یعنی؛ پول ها ما را خرج می کنند آری خرج می کنند دل و دین ما را آبروها و آرزوهای ما را.

مگر نه این است که از صبح تا به شام پول این فرمانفرمای یکه تاز و تکتاز ما را فرمان می دهد که چنین کنیم و چنان؟

مگر نه آن است که از بامداد تا به شامگاه این فکر و خیال ها هستند که ما را به این سوی و آن سوی می رانند؟

اگر دل ها صاحبان ما نیستند چرا هر کاری که می کنیم پای دل را میان کشیده و  می گوییم: دل مان می خواهد؟ و این، آیا نه به این معناست که دل ارباب ما بوده و مانیز فرمانپذیر آن؟

چشم ها اگر صاحبان ما نیستند با من بگو از این خیابان به آن خیابان در پی آن پریشان زلف های شهر آشوب، چرا با یک دنیا خواهش و تمنا راهی و روانه می شویم؟

یادش به خیر نباشد، وقتی دعوامان می شدو در دعوا تنها گیرمان می آوردند، می گفتیم: نامردها! یک نفر به چند نفر؟

ماجرای ما درست همین ماجراست یعنی یکی هستیم اما با چند ارباب؟

تازه اربابان ما به همین چند که بر شمردیم محدود نمی شوند بلکه زبان نیز که همواره زبونی ما را می خواهد در شمار همین اربابان است، آن هم اربابی که علی علیه السلام فرمود:

اللسانُ سَبُع و اِن خُلّی عنه عَقَر (نهج البلاغه حکمت / 60)

زبان درنده ای است که اگر رها شود خواهد  گزید

البته اگر چشم حقیقت بین باشد می یابد که چشم و دل و فکر آدمی نیز دست کمی از زبان ندارد.

پس، تو گویی ما آدم ها در یک باغ وحش زندگی می کنیم.

و باغ وحش اگر هم دیدنی باشد همه جا و همیشه دیدنی نیست.

بیا باهم آهی از سر درد بکشیم و بگوییم: ای خوشا بر احوال آنان که این حیوانات وحشی را اهلی و رام و آرام ساخته اند، و راستی که چه تماشایی اند! و تماشای ایشان چه لذت بخش است!

در سیرک ها ندیدی که شیرها و ببرها و پلنگ ها چگونه سرگشته و فرمانبردار و مطیع مربی خود هستند؟ و ندیده ای که با دیدن این صحنه های اطاعت سُوت و کف و شادی حضار چه غوغایی به پا می کند؟ و اگر ما می دانستیم که زبان درنده تر از ببر و پلنگ است راستی چه نشاط و شَعَفی می یافتیم وقتی دیده به رخسار اولیای خدا می گشودیم.

باری چشم و زبان و گوش و دل به تمامی فرمانپذیر اولیای حق اند و دیگر این چشم و دل و زبان نیستند که صاحبان آن ها به شمار می روند بلکه به تعبیر کتاب خوب خدا آنانند که اولوالابصار یعنی صاحبان چشم اند و اولوالالباب یعنی صاحبان فکر و مغز اند و به قول حافظ صاحب دل های خویش : صاحبدلان خدا را . . .   .

به دیگر سخن: زبان و چشم و گوش اربابان ایشان نیستند چرا که از کتاب خداوند آموخته اند که ارباب گونه گون داشتن به خیر و خوشی نمی انجامد.

اُ ارباب متفرقون خیر(یوسف / 39)

باری، این نازنینان یک ارباب بیشتر ندارند و آن هم خداوند است که تنها به او چشم دوخته و تنها به او چشم می گویند.

و مگر می شود کسی بندة خدا باشد و همه چیز بنده و مطیع او نباشد.

مَن عَبَد الله عبَّدالله له کلَّ شی  (بحارالانوار)

هر کس خدا را بنده باشد خداوند نیز همه چیز را بنده او می سازد.

 

------------------------------------------------------------------

 

میلاد با سعادت  حضرت زهرا (س) مبارک باد

سه شنبه  4/4/1387

 

------------------------------------------------------------------

 

نزدیکی به خدا

پیامبرrاز اصحاب خود سؤال کرد در چه هنگام زن به خدا نزدیکتر است؟

اصحاب جواب صحیح آن را ندانستند

وقتی فاطمه (س) از سؤال پیامبر r با خبر گردید فرمود: بیشترین نزدیکی زن به خداوند وقتی است که در منزل خود قرار دارد.

رسول خدا r فرمود : به راستی که فاطمه پارة تن من است.

این حدیث به معنای ان نیست که زن از منزل بیرون نرود چه این که فاطمه (س) خود برای آوردن آب از منزل بیرون می رفت بلکه به این معناست که منزل محیط امنی است که زن در آن نزدیکی بیشتری با خدا دارد.

 

------------------------------------------------------------------

 

نامة امام از ساحل بیروت به همسرش

قربانت؛ روح الله

تصدقت شوم. الهی قربانت بروم. در این مدت که مبتلای به جدایی از آن نور چشم عزیز و قوت قلبم گردیده ام، متذکر شما هستم و صورت زیبایت در آینه قلبم منقوش است.

عزیزم، امیدوارم خداوند شما را سلامت و خوش در پناه خودش حفظ کند. [حال] من با هر شدتی باشد، می گذرد ولی بحمدالله تا کنون هرچه پیش آمد، خوش بوده، و الان در شهر زیبای بیروت هستم. حقیقتاً جای شما خالی است. فقط برای تماشای شهر و دریا، خیلی منظره خوش دارد. صد حیف که مجبوب عزیزم همراهم نیست که این منظره عالی به دل بچسبد!

در هر حال امشب، شب دوم است که منتظر کشتی هستیم. از قرار معلوم و معروف، یک کشتی فردا حرکت می کند ولی ماها که قدری دیر رسیده ایم، باید منتظر کشتی باشیم. عجالتاً تکلیف معلوم نیست.

امید است خداوند به عزت اجداد طاهرینم، که همه حجاج را موفق کند به اتمام عمل. از این حیث قدری نگران هستم ولی از حیث مزاج بحمدالله به سلامت، بلکه مزاجم بحمدالله مستقیم تر و بهتر است. خیلی سفر خوبی است. جای شما خیلی خیلی خالی است. دلم برای پسرت سید مصطفی قدری تنگ شده است. امید است که هر دو به سلامت و سعادت در تحت مراقبت آن عزیز و محافظت خدای متعال باشند. اگر به آقا (پدر همسر امام) و خانم ها (مادر و مادر بزرگ همسر امام) کاغذی نوشتید، سلام مرا برسانید. من از قِبَل همه، نایب الزیاره هستم. به خانم شمس آفاق خواهر همسر امام -  سلام برسانید و به توسط ایشان به آقای دکتر علوی سلام برسانید. به خاور سلطان و ربابه سلطان هم سلام برسانید. صفحه مقابل را به آقای شیخ عبد الحسین

/ 0 نظر / 10 بازدید