شهریور ماه 1387

پیام نیلوفر کبود

شمارة 114 شهریور ماه 1387

 

اعلام برنامة ماهانه

پنجشنبه 7/6/87  -  روزه داری و صرف افطار در بیت الزهرا (س)، مناجات کوفه امام علی u

پنجشنبه 14/6/87  (مصادف با سوم رمضان)روزه داری و صرف افطار در بیت الزهرا (س)، مناجات کوفه امام علی u

پنجشنبه 21/6/87    (مصادف با دهم رمضان)روزه داری و صرف افطار در بیت الزهرا (س)، مناجات کوفه امام علی u

دوشنبه 25/6/87    (شب میلاد امام حسن u) صرف افطار و جشن میلاد در خیابان هشت بهشت، کوی شهریور، پلاک 24

جمعه 29/6/87    (شب قدر اول) صرف افطار، مناجات کوفه امام علی u  و مراسم عزاداری در منزل حاج آقا کاظمی نژاد واقع در سید جمال الدین اسد آبادی، خیابان ابن سینا پلاک 100

یکشنبه 31/6/87    (شب قدر دوم) صرف افطار، مناجات کوفه امام علی u در منزل حاج آقا امانی واقع در خیابان وصال، خیابان بزرگمهر، پلاک 102

 

------------------------------------------------------------------

 

ریا

¯پس ای عزیز برای یک خیال باطل یک محبوبیت جزیی بندگان ضعیف ، یک توجه قلبی مردم بیچاره، خود را مورد سخط الهی قرار مده.

اربعین حدیث / جلد 1 / ص 41.

 

------------------------------------------------------------------

 

حضرت زهرا سلام الله علیها  فرمود:

روزه داری که زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نکرده روزه اش به چه کارش خواهد آمد.

بحار، ج 93 ص 295

 

------------------------------------------------------------------

 

هشت فرمان از پیامبر اکرم (r) در ماه رمضان

1. به فقرا و زیردستان کمک کنید و از آنچه خدا به شما داده برای آنها سهمی معین نمائید.

2. پیر مردان و کهنسالان را احترام کنید.

3. خردسالان و ضعفا را مورد مهربانی و گذشت خود قرار دهید.

4. زبان خود را از ناسزا گفتن و دروغ و دشنام دادن حفظ نمائید.

5. چشمان خود را از باز کردن به سوی نامحرمان و کسانی که خدا نظر کردن بر آنها را حرام نموده ببندید.

6.گوش های خود را از آوازهایی که شنیدن آن در شرع منع شده فرو بندید.

7. از گناهان خود به درگاه باریتعالی پوزش طلبید.

8. دستهای خود را به سوی خدای خویش پس از ادای فریضه نماز دراز کنید و آنچه می خواهیداز ساحت مقدسش تمنا نمائید زیرا خدای متعال به بندگان خود در این موقع بارحمت واسعة خود می نگرد و به ناله ها و مناجات آنان پاسخ مثبت می دهد و دادخواهی ها و خواسته های آنها را اجابت می کند.

 

------------------------------------------------------------------

 

آسیب شناسی دینی از منظر استاد مطهری

قصص قرآن، تاریخ یا تمثیل؟

بعضی از مصری ها راجع به قصص قرآن حرف مفتی زده اند که گاهی در کلمات غیر مصری ها هم دیده می شود، که مثلاً این داستان در بعضی از تواریخ دنیا پیدا نشده است، خوب پیدا نشده باشد، مگر تمام قضایایی که در دنیا واقع شده در کتب تاریخ هست؟ از ظهور اسلام به این طرف می شود گفت که تاریخ دنیا تا حدی روشن است. از هزار و چهار صد سال که جلوتر برویم، اصلاً تاریخ درستی در دنیا نداریم، از چهار پنج هزار سال قبل به آن طرف را اساساً «دورة ماقبل تاریخ» می گویند. بعضی ها راجع به بعضی از قصص قرآن گفته اند که قرآن هدفش مقدس است. قصص را نقل می کند. برای پند و عبرت گرفتن، قرآن که کتاب تاریخ نیست که بخواهد وقایع نگاری بکند. وقایع را قرآن برای پند ها ذکر می کند. وقتی که هدف پند است، فرق نمی کند که واقعة نقل شده راست باشد، یا به صورت یک داستان نقل کنند تا نتیجه بگیرند. مگر بسیاری از حکیمان دنیا پندهای بسیار بزرگ را از زبان حیوانات نقل نکرده اند، که همة مردم می دانند اینها واقعیت ندارد، مثل داستان های کلیله و دمنه؟ این داستانهای حیوانات را برای چه می گویند؟ برای پند و اندرز، والا داستانی واقع نشده، که واقعاً شیری باشد و روباهی و خرگوشی و با هم حرف زده باشند.

بعضی العیاذبالله- خواسته اند در رابطه با قرآن بگویند که اصلاً ضرورتی ندارد در باب قصص قرآن در این مورد فکر کنیم که آیا قصص قرآن، تاریخ است یا تمثیل؟ ولی این حرف، بسیار حرف مفتی است. محال است انبیاء در منطق نبوت اثبات حقیقت العیاذبالله- یک امر واقع نشده و دروغ، ولو به صورت تمثیل و داستان، بیان کنند. در ادبیات دنیا از این مسایل زیاد است. غیر از آنها که از زبان حیوانات گفته اند آنهایی هم که از زبان انسان ها گفته شده اند، حتی داستان های سعدی که در گلستان و بوستان آمده، معلوم نیست ارزش تاریخی داشته باشد، و خیلی از آنها بی ارزش بودن تاریخی شان مسلم شده، و در بعضی خود داستان خودش را نقض می کند. اما هدف او، همان اندرزی است که می خواهد بدهد.

ولی قرآن و همچنین پیغمبر (r) و ائمة معصومین (ع) و کسانی که تربیت شدة این مکتب هستند، محال است که برای هدف مقدس از امر نامقدس، پوچ و باطل و بی حقیقت، ولو یک تمثیل استفاده کنند.

این است که ما شک نداریم که تمام قصص قرآن، همین طور که قرآن نقل کرده، عین واقعیت است. داستانی که قرآن نقل می کند ما بعد از نقل قرآن احتیاج نداریم به این که از تواریخ دنیا موارد تأییدش را پیدا کنیم. تواریخ دنیا باید از قرآن تأیید بگیریند. حضرت علامه طباطبایی در تفسیر المیزان این اصل را با ادله ای از آیات قرآن ثابت می کنند، که اساساً در سیرة انبیاء چنین چیزی وجود نداشته که حتی [برای] هدف مقدسشان از یک امر نامقدس استفاده کنند.

 

------------------------------------------------------------------

 

میلاد با سعادت امام حسن u مبارک باد

سه شنبه 26/6/87

 

------------------------------------------------------------------

 

نمونة زیبای بزرگواری

روزی یکی از مردم شام وارد مدینه شد و دید امام حسن u بر اسبی سوار است، شروع کرد او را مورد لعنت قرار دهد امّا امام u چیزی به او نگفت. وقتی بدگویی او به پایان رسید آن حضرت جلو رفت و بر او سلام کرد و خندید و فرمود: ای پیر مرد گمان می کنم در این شهر غریب باشی و شاید اشتباه گرفته ای. اگر از آنچه گفتی طلب عفو کنی تو را می بخشیم و اگر از ما درخواستی داشته باشی عطا خواهیم کرد، اگر راهنمایی بخواهی تو را راهنمایی می کنیم و اگر کاری داشته باشی برای تو انجام می دهیم، اگر گرسنه باشی تو را سیر خواهیم کرد و اگر عریان باشی تو را خواهیم پوشاند، اگر نیازمند باشی تو را غنی می کنیم و اگر مسکن بخواهی تو را جای خواهیم داد، اگر هر حاجتی داری برآورده می کنیم و اگر مسافری به سوی ما بیا و اثاث خود را نزد ما بگذار و مهمان ما باش تا وقت رفتن آنها را به تو باز می گردانیم زیرا ما جای وسیع و مال فراوان داریم.

وقتی آن مرد این سخنان امام u را شنید گریه کرد و گفت:

«اشهد انک خلیفه الله فی ارضه، الله اعلم حیث یجعل رسالته» (شهادت می دهم که تو خلیفه خدا  در زمین او هستی خدا بهتر می داند که رسالتش را در چه کسی قرار دهد) تا به حال تو و پدرت مبغوضترین خلق خدا در نزد من بودید امّا الان تو بهترین خلق خدا نزد من می باشی و اثاث و لوازم خود را به منزل آن حضرت برد و تا زمانی که در مدینه بود مهمان آن حضرت بود و از معتقدان به محبت او گردید.

/ 0 نظر / 12 بازدید